Neue Website Familie Genna Thun

D'Wienachtsgschicht 2007

Ae-n-unwahri Wienachtsgschicht us äm Bärnbiet, wo chönti wahr wärde, we d'Mönsche Wienachte wurdi verstah.

"Reto, jetz längts aber, verschwind, i wott di nümme gseh", het dr Lehrer Trummer us em Schuelhuuspfeischter usä brüelet, u derby ä hochroote Chopf gha, dass mä gmeint het, är platzi jetz de grad vor Wuät. U är hett allen Aalass gha derzue: Vor äm Schuelhuus vo Brummiwiu het dr Reto, ä 14-jährige Schüeler, mit Schneeballe di lüüchtige Stärne abegschlage, eine um en-angäre, bis kei einzige meh dert obe ghanget isch. U derby het dr Abwart geschter nid weniger als zäche söttig Lüüchtstärne a de elektrische Kabel, wo ds Schuelhuus mit der Turnhalle verbinde, agheicht gha.

Bild: von fortune cookie, in flickr.com

"Ja, dä Reto, was söll-i-o nume mache mit däm Söibueb", dänkt der Trummer, woner gseht, dass där Delinquänt ds Stedtli ab trabet. Däm isch äs äuä ou nümme ganz chouscher gsy bi sym un-wienächtliche Unterfange. U dr Lehrer Trummer het er no nie so erläbt, das isch nämlich süsch ganz ä fridliche u geduldige Mönsch gsy. Der Schuelinspäkter het im ender nachegseit, er syg ä Softi, wo nid chönn düregryfe u drum äs fürchterlechs Chaos heig im Klassezimmer u ou i dä Chöpf vo de Schüeler. Aber de het men-ihm halt de doch alli Schüeler zuägwyse, wo bi angerne Lehrer nümme tragbar sy gsy, u bi ihm isch äs de gange. Ja: Di meischte Bürschtle u Meitli hei äm Aendi vor nünte Klass sogar ä Lehrstell gha, villicht nid grad als Informatiker oder süsch im-ä-nä Modebruef, aber als Verchöifer oder als Becker oder Logistiker. Aber mit äm Reto isch ou äm Trummer sys Latin a ds Aendi cho. Was isch ou los mit däm Bueb?

Dr Reto ist nid gäge heizue gange, das hätti kei Sinn gha. D'Muäter chunt nid vor dä sächse hei, u der Reto het kei Schlüssu zur Drüüzimmerwonig, wo-n-är mit dr Mueter bewohnt. U jetze isch ja erscht vieri oder halbi füüfi, äs isch erscht am Ynachte. Fründe het der Reto keini, si sy erscht vor-n-äs paar Monät uf Brummiwiu züglet, wiu d'Eutere gschyde sy. Das isch für ä Reto ender än Erliechterig gsy, der Vater isch meischtens cho töbe u isch bsoffe gsy, wen er überhoput daheime übernachtet het, wiu nä äso näs Luäder - wi n är sech uusdrückt het - grad wieder mau het la hocke oder uf d'Schtrass gschteut het. De isch är de gärn hei cho u dMueter hätt ihm wider söue täsele und chüderle. Diä aber isch mit dä Jahre immer meh verbitteret u het sech mängisch chuum meh gwüsst über Wasser zha. Sy isch drum ga schaffe, aber was, het sie äm Reto nid wöue säge. We si de isch heicho, isch es ärä meischtens schtärbesübu gsy, si het nach Alkohol gschtouche, u sy isch aggressiv i der Chuchi umegstürmt. I söttigne Momänt isch äs besser gsy, mi gang-ärä us äm Wäg.

Där Reto isch drum i Billard-Club gange, dert hets angeri Jungi gha, wo ou nid rächt gwüsst hei, wie d'Zyt ztod-z-schlah. U dServiertochter Evi het ne no so gärn äs Bierli oder zwöi verchouft, ou we si gwüsst het, dass das für Schuelgiele eigetlech verbote wär. Aber was wosch: Die Junge hei halt Gäld, u ds Evi het schliesslich ou Gäld brucht, so het sis halt dert gnoh, wos z'ha isch. Hüt aber isch der Reto duuche gsy, plötzlich het er äm Billardtisch mit em Fuess ä Schutt gä, dass dä gwaggelet und der Fuess weh to het. "Was hesch, Reto?", wot dServiertochter inä dringe, aber dä isch dervo zottlet u het kei Antwort gäh. Duss het mä öppis ghört vo "Schissdräck" und "Verrecke", aber di Wort sy vom Wind usetreit u verweht worde.

D'Mueter isch hüt früecher gsy als anderi Mau, u si het scho uf ä Reto gwartet, wo dä mit sym Rucksack isch därhär cho. "Wo bisch wider ä mau däsumeghulaneret?", het si nä apfuret, wo-n-är zur Tür i isch cho. Ja, das isch grad der Ton gsy, wo der Reto brucht het i sym Eländ. Aer het dMueter agspöit und het ä Wuetusbruch überchoh, erger no als der Lehrer Trummer am Namittag. De isch är dusse i der Nacht verschwunde, nid ohne alli Verwünschige vor Wält zur Chuchitüüre y z'bäägge und der Huustüre ä ghörige Stupf zgäh.

So isch der Reto der Mueter no nie cho, die rybt sech verwunderet d'Ouge. "Was het är ou, i ha doch nüd Böses gseit", tröschtet si sech über ihres eigete Ugfeu äwäg. Im Chuchischaft hets no äs Cognäggli, das tuät beruehige, u wes de zwöj oder drüü sy, gspürt me d'Einsamkeit und d'Lääri weniger.

Wo der Reto gäge Mitternacht no nid zrügg isch, wird's der Mueter doch langsam ä chly uheimelig. Wo isch är de ou häre, är bchennt hie ds Brummiwiu doch niemer, het keiner Fründe....I ihrer Not weiss sy nüt Gschyders als am Lehrer Trummer aazlütte. Dä isch im Bett ufgschosse wi näs Wäschpi, het sech schlaftrunke gmolde mit "Trummer, wo brönnt's?" u nächhär het är äs Momäntli d'Story vor Mueter aaglost. De isch im d'Sinn cho, was am Namittag gloffe isch, und alli Alamrglogge heinim glütte. Tifig isch Trummer i d'Chleider gschlüffe, het ä grossi Taschelampe gnoh un der Frou gseit, si söll warme Tee mache, vielicht überchöme si de no Bsuech. Meh hett er nid verrate, u d'Frou Lehrere het gwüsst, dass frägle nüt nützt u höchstens schlächti Stimmig git.

Dür all Gasse uf u ab isch der Lehrer mit sym alte Allegro gfahre, da u dert het er's la stah u isch i näs Schürli oder hinter n-ä Zuun gah icheglüüssle, aber niene het er der Reto gseh. Scho het er säch überleit, öb är acht doch lieber sött der Polizei Bscheid gäh. Aes isch yyschig chalt worde, ä stärne-klare Himmel het über em See glüüchtet u d'Schtärne hei sech im stille Wasser gspieglet. Wonär grad het wölle umcheere, fallt ihm am Seeufer ä Gstalt uf, isch äs ächt ä Busch - oder doch ä Mönsch? Aer geit ga luäge, u würklich: da isch ä schlotternde Bueb dert gstange, bachnass und dürfroore. "Reto, bisch du's?". Der Reto het wölle dervo renne, er het aber nümm chönne u isch zämegsunke wi nä Härdöpfusack. Offebar isch är vom Bootsstäg i ds Wasser gumpet, aber das het ne nid verschlückt, im Winter isch der Wasserstand nämlich so nidrig, dass me cha stah, und so isch üse Reto pflotschnass a ds Land gwatschlet statt ärtrunke.

U jetze, meint der Lehrer Trummer, u jetze, was söll-i mit däm Härdöpfusack mache? Aer rüttlet dr Bueb, rüeft im i ds Ohr: "Reto, jetz darfsch nid schlapp mache, chum i hilfe der uf". Müehsam schleipfe sich die zwe Gstalte unter äm schtärneklare Himmu dür di einsame und verlassne Wäge, äm Schuelhuus zue. Der Reto leischtet ä kei Widerstand, und ir warme Lehrersstube überchunt er heisse Tee mit Vogumittu zTrinkä. Nid dass der jetz meinit, är heig d'Vogugrippe gha, Vogumittu sy di Zoubermitteli us Heilchrüttli, wo der Doktär Vogu erfunde het u äm Beda Stadler zTrutz würke, ob där dra gloubit oder nid.


Der Reto het im Gaschtzimmer dörfe übernachte, mit viunä Wulldechine het er sech zuedeckt, u a dä nächste Tag isch er elend u bleich dert gläge, während nä d'Lehrersfrou pflegt het. D'Mueter hei si avisiert, die isch einisch churz cho gschoue, was ihre Suhn macht, de het si sech umdräiht und Rückzug blase, si het gnue mit sich sälber z'tüe gha u isch froh gsy, dass dr Reto i guäter Obhuet isch.

Nach ärä Wuche isch es äm Reto so guet gange wie scho lang nümme, aber äbe: Wie sölls jetze wyter gah? Aes sy ja keini Problem glöst gsy? Trummers hei nid lang überleit u beschlosse, däm Bueb vorläufig ä Heimat z'gä. Eifach so, ohne Verpflichtig, u ohni äs Gheie druus zmache. "Aber zersch muesch dis Urächt wider guet mache, bevor i d'Schuel zrügg darfsch cho", het dr Lehrer Trummer sträng ärklärt.

Vo da a het mä-s ghöre hämmere u chlopfe im Wärchruum, schier Tag u Nacht hets gschune, wärdi hie gwärchet. Zum Glück isch ds Schuelhuus nid zmitts im Stedtli gstange, süsch häts wäger Reklamatione vo der Nachbarschaft gäh.

Am 20. Dezember isch der letscht Schueltag gsy. Der Lehrer het syne Schüler än Ueberraschig akündiget. Alli sy gschpannt i ihrne Schuelbänk ghocket, wo d'Tür isch ufgange. A grosse Stange isch de ei Lüüchtstärn um än angere i ds Schuelzimmer treit worde, für jedes Chind ä eigete Stärn, wo glüüchtet het wie di ächte Stärne am Himmel, ja no viel häller als die Wienachtsbelüüchtig, wo dr Reto vor näs paar Woche vertrommet het. Dr Reto het ganz aadächtig und süferli ei Stärn um-än-angere ychebracht u syne Mitschüeler übergäh, u die hei z'Muu vor Stuune offe vergässe, sy gar nid nächecho, was das söll.

Schliesslich het der Mohamed, eine vo dä Mitschüeler, gfragt: "Chunt der Reto jetze wider mit üs i d'Schuel?". "Ja, klar - stärneklar!".

27.11.07/GEA