Neue Website Familie Genna Thun

Samichlousegschicht 2006

Dusse het's gschtrubuusset, s'isch fiischter gsy wi ire Chuäh, u dRägetröpf si schwär u schwärer worde, s'hett eim tüecht, si wärdi langsam wyss u chörnig. Villicht schneit's ja morn u mir chöi ga schlittle. D'Felläde vor dä Pfeischter hei klefelet, gyret u gyxet wie wenn öpper drann würd rüttle u wett ybräche. Bi-goscht, bi üs ybräche, da git's nüt z'reiche! D'Ybrächer müesste scho ender i dr Villa vom Teigwarefabrikant Chünig näbedranne oder wenigschtens bym Schlossermeischter Loosli ga suäche, we sy öppis Choschtbars wei finge, aber by üs stöh nume usglaatscheti Chleider und Schuäh umenangere u i der Chuchi het's äs paar Glesli Gomfi, wo d'Muäter im Summer sälber ykochet het.

Ä chly uheimelig isch es mer scho zMuät gsy, mir als 6-jährigi Schnupftrucke, wo mer d'Muäter befylt, i söll mi afange zwäg mache für i ds Bett, si chömm de no cho adie säge, we si i der Chuchi fertig syg. Grad woni i mys Mansardezimmer ha weue oder besser gseit ha müesse weue, hets a d'Huustürä klopfet. Dennzumau heimer haut no keis Lütti gha wi jetze, wär zuänis hett welle het sech angersch müesse bemerkbar mache als mit ämä churzä Chnopfdruck. Di einte hei rütmisch a d'Türä pöpperlet, die angere hei fasch meh gchratzet u sy sälber erchlüpft, wes äs Tönli het gäh. Hütt aber het eine polät wi nä Wildä. Weni nid gwüsst hätt, dass äs der Samichlous erschtens gar nid gitt u zwöitens dass är scho verby isch, hätti gförchtet, äs chönnt ne ämänd sy.

Bild aus Wikipedia

D'Muetter het d'Tür äs Spältli wyt uuftah, u i ha my Nase hinger irne Bei füre gschtreckt für z'luäge, wär's chönnt sy. Potz Mäu abenangere, äs isch nä äue glych, der Samichlous! Fürusse isch ä grosse Mah mit ämä länge wysse Bart gschtange, är het ä gruusige bruune Mantu aghaa u het nach Bier gschtou-che. Ä chly komisch tüecht's my ja scho, dass der Samichlous söu ä Treicher sy, aber so sicher hani das haut o nid chönne usschliesse, i ha ne ja no niä gseh gha, ömu nid der richtig Samichlous, sondern beschtefalls dr Nachber Brönnimaa, wo sech mit ämä rote Mantu un äs paar Wattebüschel verchleidet het.

"Bchennsch mi nümme?", het dr Maa vor dr Türä d'Muäter gfräget. "Nei, wäger nid, sött i näch bchenne?", git d'Muäter muätig ume. "Äuä de scho, dänk nume no-n-äs Gutschli nachi, de chunnt's der de mygottseel wider i dis Hüe-nerhirni", het der Gascht afah uufbegähre. "Aber jetz hani nid dr Wyu, dir uf d'Sprüng z'hälfe, i ha Hunger u Durscht. U wil i grad hiä verby bi cho, hani dä-icht, du gäbsch mer scho-n-äs paar Batze, i zahlä der se de speeter zrügg, weni wider sälber Gäld ha". Da derzue het är grinset u verschmitzt mit dä chlynä Öigli zwinkärät. Im Hingergrund het der Vater ufmerksam zuäglost gha, bis jetz het er sech nüüt la aamerke. Wo dä frömd Schlawiner aber na Gäld fragt, wird's äm Vater z'blöd. Jetz mischt är sech y und wyst dä ubbättnig Gascht mit ruuche Wortä wäg, i di fiischteri Nacht ushi, wo's geng wi heftiger chuttet u d'Böim schiär vor Chummär aaföh schtöhnä. "Nei, so hert chasch ou nid sy", meint du d'Muäter zuänim, u fragt der Samichlous, göb är ä chly Brot un äs Täller Suppä möchti. Dä aber macht sech nüüt us Suppe, Salat u Brot, u är het o kei Luscht gha, i nä gordneti Schtube inhi zhöckle u der ganz Aabe nume nätt z'sy zu allne u vo syne Heldetate ir Frömdälegion un im Gfängnis z'verzelle. Drum het er sy ruchi Stimm wider ärhobe: "Nüt da Suppä u Brot, meinsch eigetli, i well wider i d'Chefi, vo dert chumeni schliesslich grad derhär". Mys Wältbild isch zämegheit: Der Samichlous isch i der Chischte gsy..... das hingäge hätti de scho nid dänkt.

Gäge Wille vom Vater git d'Muäter am bärtige Maa ä Füüfliber. "Är versuuft's numä", rüeft der Vater hingefüre. "He nu, so söll är halt", findet d'Muäter, u ve-rabschidet sech früntlech vom unbekannte Maa, woni my fasch ä chly vor im förchte. Si aber schynt no fei ä chly Gfalle ds finde a-n-im u luägt im ömu no äs Raschtli hingenahi, bivor si wott d'Türä zuätuä. I däm Momänt rüeft der Sa-michlous lutt u düttlech: "Dankheigisch, Schwöschterli, u säg de äm Aetti ä liebä Gruäss". Mit ämä schallände Lachä polderet är dervo, i di dunkli Nacht ushi, wo nä niämer meh gseht un niämer meh fingt.

D'Muäter isch chrydebleichi wordä. "Där Albärt", macht sy, u sinkt i Schtuäl u briegget, briegget geng wi meh, bis sä där Schlaf yholt un ä Fridä über ires Gsicht leit, wi-n-i nä süsch biinärä niä ha gseh. Wär der Albärt isch, het si-n-is niä verraate, jedefaus het si ä kei Bruäder gha! Sit denn isch d'Muäter am Aabe nie me ga d'Türe-n-uftuä, wes gchlopfät hett. Numä we si isch sicher gsy, dass se niämer gseht u ghört, het si mängisch vor sech härebrümmelet: "Dr Albärt, dr Albärt", u hett sech de mit äm Fürtuech äs paar Trääne us dä Ouge gwüscht.